Want, gedoemd zijn zij die over de vlakten van
Koerdistan, de straten van Palestina en de
dorpen van Somalië gaan.
En verdoemd is hij die de stervende
polsslag van Afghanistan voelen kan
hun vleugels zullen smelten
en breken zal hun hart.

Oh, tranen
laat heiligen, heiligen zijn
en engelen, engelen blijven
en ieder hun vleugels behouden.

Oh, tranen
die mij, ontheemde, gebleven zijn
blijf bij mij
die zijn reis niet voltooien kan
die als een drenkeling is in de zee van verdriet
en meedrijft op jullie golven
naar verten zonder eind
naar diepten niet te peilen.

uit: Tranen
tekst: Hariwa Rassa-Mansury

Hariwa Rassa-Mansury komt uit Afghanistan. Ze is geboren op 2 januari 1975 in Kabul. Sinds 1989 woont zij in Nederland. Ze studeert Midden-Oosten Studies Richting Antropologie aan de Universiteit van Nijmegen. Als hobby schrijft Hariwa gedichten. Dit gedicht is gepubliceerd in de bundel Veelzeggende cijfers, verhalen en gedichten van vluchtelingen in Nederland, samengesteld door Qader Shafiq.