In 2004 – het jaar van oprichting van Theatergroep Suburbia – waren wij op zoek naar een plek waar wij Medea van Euripides konden spelen in Almere. Martin Mens, theaterpionier in Almere attendeerde ons op stadslandgoed De Kemphaan, daar zou op het plein bij het restaurant een tribune aan het dak hangen die je eenvoudig naar beneden kon laten. We zijn gaan kijken en de plek en de mogelijkheden op het landgoed bevielen ons zeer. Bovendien was de landgoedbeheerder Hans Warrink zeer geïnteresseerd in ons plan om jaarlijks een zomervoorstelling op het landgoed te maken.

Inmiddels zijn we zes jaar verder en spelen we onze zesde zomerproductie: De Manke. Na Medea veranderden we het ‘plein’ bij het restaurant in een Franse havenstad en was u er getuige van hoe Fanny door Marius in de steek werd gelaten. In de natte zomer van 2006 speelden we in een grote circustent in het bos Het Eenzame Westen. Weer op het plein, wat nu een armetierig Frans cafeetje was geworden, speelden en zongen we in 2007 In De Familie. En vorig jaar speelden we in onze ‘Witte Doos’ op de schapenweide ‘KUNST’: over drie mannen, een wit schilderij en een skiër die de berg afdaalt.

De Manke spelen we dit jaar weer op het plein, dat nu omgetoverd wordt tot een eiland aan de Ierse Westkust. De Engelse Ier Martin McDonagh schreef een prachtig toneelstuk over ‘the struggle for life’ van een bont gezelschap op een ruige rots midden in zee.
Kan je na zes jaar al spreken van een traditie? In een jonge stad als Almere misschien wel.

Tot bij Suburbia.

Albert Lubbers
Artistiek leider