De boerenschuur waar in Oom Wanja van Anton Tsjechov nu wordt gespeeld, lijkt speciaal voor het toneelstuk ontworpen. Zo goed vallen de locatie en het verhaal samen. (De Telegraaf)

Een rustieke en tikkeltje boerse Oom Wanja. Dat is wat theatergroep Suburbia en regisseur Albert Lubbers voor ogen moet hebben gestaan.

Tsjechovs stuk als een melancholische pastorale, gespeeld in een boerenschuur op het landgoed De Kemphaan bij Almere. Landelijk is deze Oom Wanja zeker. Personages komen aangereden op een tractor, het docor bestaat uit een opeenstapeling van landbouwkisten en bij sommige spelers zit het hooi nog in het haar. Voor de jaarlijkse zomervoorstelling van Suburbia is Oom Wanja, kortom, zeer geschikt.

Wim Danckaert is een prachtige Wanja, in wezen het meest omsympathieke personage. Stuurs, bot, chagrijnig, af en toe opvliegend en tenslotte geheel in zichzelf gekeerd - Danckaer laat het allemal zien.(Hein Janssen, de Volkskrant)

Ongeremd Russisch emotioneel, maar bovendien subtiel in allerlei gradaties is het acteerwerk van Sercu als de huisdokter.

(...) Majestueus en origineel decor  (Rudolf Hunnik, De Gooi- en Eemlander)

De meeste aandacht weet Angelique de Bruijne naar zich toe te trekken. Als de mooie Jelena verleidt ze haar omgeving met engelachtige gezeang en pianospel. Hoe moet ze haar leven verder invulling geven? Verveeld ligt ze languit op een rij stoelen. Haar luiheid werktaanstekelijk.
(...) Het zijn de vrouwen die aan zet zijn in Oom Wanja. Jessica Zeylmaker toont zich als Sonja net zo ongelukkig alss de anderen, maar moedig draagt ze haar lot tot het leven ophoudt. Zo uit ze Sonja's wijsheden op een toon alsof het een dagelijks gebedje betreft. "We zullen eerst werken en dan gelukkig worden , houdt ze haar oom Wanja voor. (Maaike Staffhorst, De Telegraaf)

Direct bestellen? klik hier > Kaartverkoop