|
zo kopte de Gazet van Antwerpen op goede vrijdag... Burgemeester Annemarie Jorritsma van de Nederlandse stad Almere wou enkele dagen geleden tussenkomen in een ruzie, maar dat had ze beter niet gedaan. Uiteindelijk werd ze zelf bekogeld met een ei. Jorritsma was een interview aan het opnemen toen ze middenin een wel zeer verhitte discussie terechtkwam. Ze wilde de ruziemakers uit elkaar halen, maar een meisje pikte dat niet en gooide een ei richting de burgemeester. Enkele omstanders konden het incident filmen met hun gsm. Het was natuurlijk een promotiestunt. Kijk op www.demanke.nl voor de youtube-filmpjes én de ontknoping. |
|
|
Almere heeft grootste plannen: het wil bruisen! 14 Maart jl. schreef Leendert van der Valk het volgende artikel in het NRC Handelsblad. Almere moet in twintig jaar tijd 60.000 woningen bijbouwen. Maar niet alleen voor de loodgieter en de buschauffeur. „Meer van hetzelfde is het slechtste wat Almere kan overkomen.” Hij móet De Realiteit even laten zien. Adri Duivesteijn dirigeert zijn chauffeur naar een verzameling huizen tussen wegen, polders, een bosje en water, een typisch Almeerse omgeving. Tussen alle cataloguswijken van de stad was De Realiteit, opgeleverd in 1985, een wijk waar ontwerpers zelf aan de slag mochten. Het leidde tot een bonte verzameling huizen, het ene lijkt op een boomhuis, het andere op een wachttorentje. Woonwethouder Duivesteijn (PvdA) begint foto’s te nemen alsof hij het voor het eerst ziet. Prachtig vindt hij het. Toch is het volgens hem ook een gemiste kans. „Het staat hier volledig geïsoleerd. Dit had het hart van een grotere wijk kunnen zijn.” |
|
Lees meer...
|
|
|
 Nu in de boekhandel: Eigenlijk ben ik Spaans, het nieuwe boek van Roos Ouwehand.
Toneel is vluchtig. Als het doek gevallen is, is het weg. Wat rest zijn een paar foto’s, naar zweet stinkende kostuums, recensies en sterke verhalen. Een boek schrijven over een toneelspeler is een hachelijke onderneming, een boek over Joop Admiraal is zo mogelijk nog idioter. Hij was ‘uniek’, had iets ongrijpbaars, was ‘met geen pen te beschrijven’. Maar zweverigheid en romantisch gedoe, daar moest Joop niks van hebben. ‘Ik zie er niet uit als een acteur,’ zei hij over zichzelf, ‘alleen op het toneel gebeurt er iets met me.’ Wat er precies gebeurde zal niemand ooit weten. Wel wat het opleverde. Als er twee mensen het toneel opkwamen keek je naar hém. Als er zeventien acteurs opkwamen keek je óók naar hem. Met de voorstelling U bent mijn moeder, waarin hij zowel zichzelf als zijn dementerende moeder speelde, schreef hij theatergeschiedenis. In dit boek volgen we het bijzondere leven van Joop Admiraal, vanaf zijn debuut bij de Nederlandse Comedie in 1959 tot aan zijn onverwachte dood in 2006. |
|
|
Suzanne Groenland van 8Weekly, een website over kunst en cultuur, interviewde 'onze' Julia Bless.
8WEEKLY houdt van avontuur en volgt daarom graag de nieuwe theatermakers uit de Blind Date serie van het TIN. Iedere maand is het weer een verrassing welke nieuwe theatermaker de kans krijgt om zijn of haar werk aan een groter publiek te laten zien. In november 2008 was dat regisseur Julia Bless met de voorstelling Fewer Emergencies. Omdat wij het erg jammer vinden dat wij haar toen gemist hebben, zetten we haar nu alsnog in de schijnwerpers. Julia Bless ontwikkelde zich, onder andere via haar werk als resident director bij Joop van den Ende, tot regisseur en maakte voorstellingen bij Productiehuis d*Amor en Theatergroep Suburbia. 8WEEKLY sprak met haar over de vraag waar theater over moet gaan, over haar voorstelling Fewer Emergencies en de voordelen van Blind Date. Op de site van 8Weekly is de rest van het artikel te lezen... |
|
Lees meer...
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 29 - 35 van 60 |