|
Sarah Jonker was afgelopen zomer te zien als Marina in onze voorstelling Momenten van Geluk. In de bijlage 'Linkse hobby's' van de Volkskrant van 15 oktober werd zij geïnterviewd over haar strijd om een bestaan op te bouwen als actrice. ‘Al krijg ik maar íets’ JONGE THEATERMAKER WERKT MET EEN BEETJE GELD EN EEN BEETJE HULP
Beginnende theatermakers werken hard voor weinig geld. Sarah Jonker kan model staan voor haar generatie. ‘Je moet afwegen en uitrekenen: wil ik het voor zo weinig doen.’ Door KARIN VERAART
 Tussen het bombardement aan persberichten met ronkende teksten in bonte lay-out viel deze wel op. Een mini-envelop, misschien twee vingerkootjes lang en niet veel breder, met erin een handgeschreven, persoonlijke uitnodiging voor de voorstelling Bloed op de dansvloer. Het is een low-budget voorstelling, zo schreef de maakster in het briefje, met nauwelijks geld voor publiciteit. ‘De kans dat je er vanzelf van had gehoord is klein.’ Vijf dagen zou dit solostuk te zien zijn, in de Fringe van het Theater Festival. De invitatie had bepaald iets onweerstaanbaars.
Wie geen geld heeft, moet slim zijn, en beschikken over lef, doorzettingsvermogen en wat al niet meer, want liefde voor het theatervak is niet genoeg. Dat is niet per se nieuws, beginnend kunstenaars bijten zo ongeveer per definitie op een houtje, maar veel romantischer moet het toch niet worden. Met de dreiging van meer kortingen vreest menigeen voor zijn leven, zo gonst het door de gelederen. |
|
Lees meer...
|
|
|
Wanneer je nu naar buiten kijkt, lijkt de zomer nog erg ver weg. Toch wordt er al hard gebouwd aan de locatie voor onze jaarlijkse zomervoorstelling op de Kemphaan. In de zomer van 2011 zullen wij Oom Wanja van Anton Tsjechov spelen in een nieuwe schuur bij de Stadsboerderij op het landgoed, waar op dit moment veel werk wordt verzet. 
Kijk hier voor meer foto's van de bouw op de Kemphaan |
|
|
Theaterjournalist en dramaturg Robbert van Heuven schreef het volgende artikel op zijn website over de voornemens van het kabinet flink te gaan bezuinigen op kunst en cultuur.  Niet alleen kabinet PVC 1 dat er aan zit te komen, wil flink schrappen in de kunstsubsidies. Vandaag bleek dat ook het demissionaire kabinet in kunst een mooie pot ziet om financiële gaten mee te dichten. Los van de vraag of dat verstandig is en of de bestuursrechter zulk onbehoorlijk bestuur toe zal laten – de huidige afspraken liggen voor het grootste deel tot 2012 vast -, is het een zorgwekkende voorsortering op een culturele kaalslag de komende jaren. Op nieuwsites lopen de reactieboxjes alweer vol met allerhande voorspelbare reacties als: Frans Bauer kan het ook zonder subsidie, kunst is alleen voor rijken dus waarom betaal ik er aan mee en andere onzin. De opmerkingen zijn zelden gebaseerd op cijfermatige onderbouwing of op kennis van de sector. Natuurlijk moeten we discussiëren over het waarom van kunstsubsidies, maar dan wel graag op basis van feiten, in plaats van via de onderbuik of makkelijke oneliners. Daarom: de zes grootste drogredenen op een rij en waarom ze onzin zijn.
Ben jij benieuwd wat deze drogredenen zijn? Lees het hele artikel van Robbert van Heuven. |
|
|
Kijk hier om onze nieuwsbrief van september te lezen. |
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 36 - 42 van 98 |