Driestuiversopera
Armoede: 100 % Business

Mack the Knife en Jonathan Peachum zijn aartsrivalen. Beiden proberen ze met hun bedrijf te overleven in het Londen van de jaren ’30.

Peachum voorziet zwervers en bedelaars van kleding en materiaal om te bedelen. Zo heeft hij potten schurftcrème en een kast vol stompen. In ruil voor Peachum's hulp moeten ze 50% van hun bij elkaar gesprokkelde opbrengsten afdragen. Als ze niet meewerken, worden ze hardhandig uit zijn wijken verwijderd.

Mack the Knife is een charmante schurk die aan het hoofd van een misdaadorganisatie staat. Hij steelt van de rijken en geeft aan de armen – en daarmee bedoelt hij vooral zichzelf. Zo is hij toch, net als Peachum, een welgesteld man. Een man waar vele vrouwen voor vallen, waaronder Polly, de dochter van Peachum. Dit valt bij hem niet in goede aarde…

Esther Bolte, regisseur:

De Driestuiversopera van Bertolt Brecht en Kurt Weil beleefde in 1928 zijn première, maar is nu nog steeds verrassend actueel.

Thema’s als armoede, eerlijkheid, bedrog, trouw en hebzucht komen aan de orde. En geld speelt een grote rol.

Met dit ruilmiddel heb ik ook een haat-liefde verhouding. Graag roep ik dingen als: 'Geld speelt geen rol! Geld maakt niet gelukkig!' Maar is dat zo? Want wat als je het niet hebt? In mijn studententijd had ik een periode weinig geld. Ik dacht er soms over een brood te stelen. Nooit gedaan. Ik kon altijd terecht bij vrienden en familie. En bovendien gaat stelen tegen mijn normen en waarden in.
Maar wat als je geen aanspraak kan maken op je naasten? In Nederland kan je dan terecht bij de staat en diverse welzijnsorganisaties. Toch gaat dat wel eens mis. Ik kan me voorstellen dat je dan een brood steelt, of zelfs iemand berooft.
In deze maatschappij, die steeds individualistischer en egoïstischer wordt, kan je je afvragen: Wat zijn jouw normen en waarden? Hoe ver ga je om iemand te helpen? En help je dan echt alleen de ander of ook een beetje jezelf?

Klopt het nog steeds wat Brecht in 1928 zijn personage Peachum al liet zeggen: De mens heeft het angstwekkende vermogen naar eigen believen gevoelloos te worden. Wat krijg je bijvoorbeeld: een man ziet een vent op straat staan met een halve arm, een stomp… In zijn eerste schrik is hij bereid een knaak te geven, de tweede keer nog maar een kwartje en als hij ʼm de derde keer ziet, geeft hij hem ijskoud aan bij de politie.

Samen met negen getalenteerde spelers heb ik deze vragen onderzocht. Niet alle vragen zijn eenduidig te beantwoorden, maar we hebben met zijn allen wel een mening. Is dat dezelfde als de uwe?