Woensdag 28 maart 2012 - Repetities met Julia Bless

Het is woensdag 28 maart 2012. 19.00 uur stipt. Vanavond hebben we een eerste officiële doorloop onder leiding van Julia Bless, regisseur bij Theatergroep Suburbia. Het is nog licht buiten, klok net een uur vooruit, zomertijd. We repeteren in de Voetnoot, een kleurrijk cultureel centrum in hartje Almere Stad.

Vanavond spelen we voor publiek. En niet zomaar publiek. Albert, zakelijk leider van de theatergroep en tevens regisseur, komt langs om een kritische blik te werpen op het stuk. Samen met Josta (productieleider), Ilona (publiciteit), Jort (zakelijk leider), Danny (technicus) en twee stagiairs, kijkt hij. Observeert hij. Wat gaat goed, wat kan beter?

We hebben nog precies twee weken voor aanvang van de voorstelling. De try out staat gepland voor 12 april. De première twee dagen later op 14 april. Er staat een stuk, een behoorlijk goed stuk zelfs. Maar o, wat moet er nog veel gebeuren.

Het eerste repetitieweekend net achter de rug. Pittig maar reuze leuk. Lange dagen van 10.00 tot 17.00 uur. ’s Ochtends een warming up, eerst de stem, daarna het lichaam. Een half uurtje een beetje oe en aa, de keel los masseren. Dan teksttrucjes op het podium. In groepjes van 3. Eén pakt een scene, souffleert de tekst van de tegenspeler, de ander doet choreografie, aan een derde de taak om beiden te kopiëren. Een pittige opgave, zo om 10.00 uur s’ochtends.

Daarna het tellen. Van 1 tot 20. Gezamenlijk. Omstebeurt. Zonder dubbel getal, anders opnieuw. Klinkt simpel. Is lastig.

Dan repeteren, scène voor scène, in totaal elf. We spelen een stuk van Brecht, De Driestuiversopera, of Dreigroschenoper. Niet zomaar een stuk. Een bekend stuk. Maar dan herschreven tot een moderne versie, naar de actualiteit van de dag. Het is fantastisch, zeker onder regie van Julia Bless. Ik, Puck Overman, vertolk drie rollen. Eén als zwerver. Een ruige, met vies haar, een pet en een bochel. Blind en doof bovendien. Twee als Janie, een stoere chick, met sletterige trekjes. In tijgerprint en getrouwd met Matthias. Handlanger van Mac de bandiet. Drie Smith, politieagente, in kostuum. Vrijgezel, eenzaam, onzeker en seksgefrustreerd, op het wanhopige na. Gelukkig is daar Mac, de charmeur. Opeens weer sexy en aantrekkelijk en vol onder de aandacht. Althans, dat denkt zij.

En dat is precies hoe ik me voel. Daar. Nu en straks. Als een tijger en jonge hond op het podium. Met lef en een grijnsje charme. Met zoveel plezier speel ik dit stuk. En dat zal het publiek weten, voelen. Dit mag je per slot van rekening niet missen. De muziek is fantastisch. De regie bijzonder. De groep magisch en sterk. Iets om naar uit kijken. Ik verwelkom u graag bij De Driestuiversopera van Brecht door Theatergroep subSuburbia. Van 12 t/m 26 april in de Voetnoot, Almere Stad. Komt u ook?

Puck Overman 

Dinsdag 6 maart 2012 - Driedagenrepetities

Afgelopen week hebben we drie dagen achtereen gerepeteerd. Dit waren pittige dagen van 10.00u. tot 16.00u., maar het voordeel hiervan is dat je wel de tijd neemt om de scènes te zetten. De overgangen tussen de scènes konden uitvoerig en stap voor stap bekeken worden. Ook de liedjes zijn geoefend. Erg leuk om te doen en ik kan wel zeggen dat het harmonieus samenspel aan het worden is.

Een ander aspect van het spelen is de kleding en de rekwisieten. Het is leuk om te zien hoe een jasje, of attribuut het spel gelijk levendiger maakt. Het helpt daarnaast om je karakter nog meer vorm te geven.

Tijdens deze drie dagen zijn er foto’s gemaakt voor in het programmaboekje. (Zie het kopje “Repetitiefoto’s hiernaast). En de laatste repetitiedag werd er een doorloop van het stuk gefilmd, zodat Esther deze met Julia kan bekijken. Dit omdat het de laatste repetitiedagen onder regie van Esther waren. Zoals in eerdere blogs vermeld is er “nieuw puur leven op komst”. Heel jammer, maar de ingeslagen weg zal volgens mij met frisse energie worden voortgezet onder Julia. De basis ligt er en de komende twee maanden zullen dienen om het stuk nog (sub)-Subliemer te maken.

Erik Kaizer

Dinsdag 14 februari 2012 - Repeteren, repeteren

Vanaf half september zijn we begonnen met het repeteren van het stuk ‘De Driestuiveropera’ , van Bertholt Brecht. De eerste repetities waren vooral bedoeld om kennis te maken met de groep. Dit was eerst een beetje onwennig, maar dat is gebruikelijk. Bijna niemand kende elkaar, maar na wat kennismakingsopdrachten veranderde dit snel. In de eerste repetities hebben we het stuk gelezen en met zijn allen bestudeerd. Lincy heeft in haar vorige blog al op een hele leuke manier de eerste repetities geschetst. Ik zal ingaan op de afgelopen weken in het algemeen.

De groep wordt voor mijn gevoel steeds hechter. Het loopt allemaal wat vloeiender. We leren elkaar nu wat beter kennen. Ook buiten de repetities spreken we met elkaar af!

Ook heb ik het gevoel dat iedereen een beter beeld heeft van zijn rol. Dit geldt in ieder geval voor mij. Tijdens de repetities is dit ook te merken. Je ziet als het ware de personages steeds meer tot leven komen. Dit is ook voor een groot deel te danken aan onze spelcoach Michiel Nooter, die met vernieuwende opdrachten en situaties onze fantasie ´prikkelt´.

Van onze eerste vijf spellessen van Michiel heb ik erg genoten. Op de vloer staan is voor mij nog steeds het ultieme gevoel, en nu konden we dat bijna drie uur achter elkaar doen. Ik kijk erg op tegen Michiel, die super veel ervaring heeft in het artistieke vak en ook nog eens goed les geeft! Binnen de groep brengt hij vooral rust, en dat is iets wat wij wel goed kunnen gebruiken. De opdrachten die hij tot nu toe met ons heeft gedaan hebben de meesten van ons naar mijn idee veel geholpen.

Het valt mij op dat ik mijn ervaringen in de spelles vaak probeer te koppelen aan een van mijn personages. Volgens mij hebben meer groepsleden hier gebruik van gemaakt, want bepaalde elementen uit de spelles zie ik (op een leuke manier) terug in de personages.

Door bepaalde spelsituaties op honderden verschillende manieren te brengen, konden we makkelijker een bepaald type schetsen. Hoe vaker ik de opdrachten uitvoerde waarin je je zoveel mogelijk moest inleven in je rol, hoe vaker ik nieuwe kanten van mijn personage ontdekte.

We komen samen met Esther (en nu ook Julia, vervanger van Esther vanwege een naderend klein mormel) steeds verder in het stuk. Ik heb eindelijk het gevoel dat er een beetje vaart in begint te komen. We hebben ook een repetitie gehad van Ramona (de regieassistente), die een iets andere werkmethode hanteerde dan Esther. Dat we een keer op een andere manier hebben gerepeteerd was effectief en daar heb ik veel van opgestoken. Daarnaast zijn we ook voor het eerst gaan zingen met Brandy (de zangcoach). Ik was een beetje huiverig in het begin (aangezien ik niet bepaald een Andrea Bocelli ben), maar Brandy heeft heel veel ervaring met zang en gaf iedereen nuttige tips. Ik heb er dan ook vertrouwen in dat het goed komt.

Tot nu toe heb ik erg genoten van het repeteren van ons stuk. Qua acteren pikte ik zoveel meer op dat bij mijn voorgaande stages/producties! Als gepaste afsluiting, in mijn allerbeste NepFries: Bjij øjns giet hjet wjel Oan!

Xadim Thiam

Maandag 12 december 2011 - Spelles

Elke maandag krijgt subSuburbia spelles van Michiel Nooter. Vorig jaar heb ik ook al spelles van hem gehad en ik kan zeggen dat hij een hele leuke docent is. De eerste spelles begon met een kennismakingsgesprek, want niet iedereen kende Michiel al.

Bij Michiel leren we vooral elementair spel. Hij vindt het erg belangrijk dat je geloofwaardig speelt. Door dingen bijvoorbeeld te denken maar dan in je spel niet te laten zien dat je dat denkt. Maar dat je het binnenin echt denkt. En dat je het je inbeeldt.

We zijn eerst begonnen met een warming-up. Eerst gewoon tikkertje om even lekker warm te worden. Hierna moesten we in een kring gaan staan en deden we het 'namen-spel'. Je moet dan in de lucht springen en voordat je beneden bent een naam noemen. Dan moet degene van wie jij de naam noemt springen en ga zo maar door. Als je een fout maakte of geen naam zei voordat je landde, dan was je af.

Een nieuwe opdracht, opnieuw in een kring, maar nu moest je iets doorgeven. Je moest zeggen wat je doorgaf en dat dan geloofwaardig doorgeven.

We stonden nog steeds in een kring en om het 'Zip Zap Bonk-spel' te doen. Bij het woord 'zip' wijs je met beide handen richting een persoon naast je links of rechts. Bij het woord 'zap' wijs je met beide handen naar een persoon die (schuin) tegenover je staat. Als je 'bonk' doet maak je een kruis en dan kaatst je weer terug naar de persoon die voor jou is geweest. Hierbij is veel concentratie nodig. Om het moeilijker te maken hebben we de snelheid steeds opgevoerd.

De volgende opdracht was tellen tot twintig. Iedereen moet om de beurt een getal roepen van één naar twintig, zonder dat daarbij een volgorde was afgesproken. Als twee mensen tegelijkertijd hetzelfde getal riepen moesten we weer bij één beginnen.

Toen het tellen eindelijk was gelukt, vroeg Michiel ons om op de grond te gaan liggen. Hij vertelde een verhaal en dat moest je je helemaal inbeelden. Samenvatting van het verhaal: Je wordt wakker met jeuk. Overal in je bed zijn mieren. Je gaat snel douchen en je moet je haasten voor school. Je komt gehaast aan op school, maar het hele schoolplein is leeg. Shit! Je bedenkt je dat het zaterdag is. Zaterdag? Oh, dan heb je een auditie. Onderweg naar je auditie word je gevolgd door een kudde bizons. Uiteindelijk kom je op de auditie aan, maar er wordt niet open gedaan. Als er uiteindelijk open wordt gedaan kom je in een huis vol glas en op een gegeven moment krijg je het koud. Alles wordt ijs en je zit helemaal vastgevroren en kunt niks bewegen.

De laatste opdracht werd steeds om de beurt uitgevoerd door twee personen. Je loopt een lift in en bekijkt de liftmuur met heel veel knopjes. Dan bedenk je je op welke etage je ook al weer moest zijn. En dan maak je een besluit.

Lincy Neeb