Donderdag 3 februari 2011

Er zijn al wat leuke repetities voorbij gegaan waarin tekst voor iedereen een grote factor speelde. Maar nu voel je dat het spelen steeds lekkerder gaat, we zijn meer gefocused en op elkaar in gespeeld. Heerlijk voelt dat om als acteur je zelf in het diepe te gooien en kijken of je er nog levend uit kan zwemmen!!!

We begonnen vandaag (3 februari) met een heerlijke opwarming om je emoties sneller te kunnen omschakelen en soms was dat nog wel even wennen, maar ik moet zeggen dat het erg leerzaam was. We hebben daarna lekker veel aan de scenes gewerkt. En midden in 1 van die scenes  voelde ik steeds 4 ogen vanaf de zijlijn op me af komen.... (ik dacht wie zijn dat nou????) maar toen ik goed keek zag ik ze zitten hoor!! Heleen Caron en Arjan Roos (mijn docenten van school) kwamen een kijkje nemen! Leuk, ik merkte gelijk dat ik meer uit ging proberen. En ik denk dat het voor ons allemaal geldt, dat het lekker was om ook even voor andere mensen te spelen. We hebben de avond lekker afgesloten met een paar goeie scenes!! En toen ik naar huis ging dacht ik "MEN wat heb ik zin om te spelen in april".

Ik ga dit leuke berichtje nu afsluiten denk ik? Aangezien ik nog lang niet klaar ben met teksten leren voor onze versie van het stuk FAUST (plus ik praat soms gewoon te veel).

Ramona groet jullie met een lach!! We spreken elkaar vast nog wel is op een dag...

Tot snel lief publiek:)

Ramona

Donderdag 20 januari 2011

Potentie!

We zitten nu ongeveer op de helft van de repetities en het wordt alleen maar leuker. Iedereen raakt steeds comfortabeler in zijn rol(len), wat leidt tot verdieping van het stuk. Niet zo gek ook, aangezien we allemaal een rolbiografie hebben moeten schrijven en naar Faust van het Nationaal Toneel zijn geweest, maar nu moeten die elementen en kennis ook verwerkt worden in de karakters zelf en daar werkt iedereen heel hard aan.

De repetitie begon met het doornemen van de liedjes die gezongen moeten worden in het stuk. Heel leuk, maar daardoor begon de repetitie eigenlijk meteen al rommelig. Want nu we op de helft van de repetities zitten betekent dat ook dat we moeten gaan knallen. Teksten moeten geen probleem meer zijn zodat de focus kan liggen op het puzzelen met podiumposities, emoties en onderlinge relaties. En dat is zo makkelijk nog niet. In Esthers woorden: “We hebben veel potentie”. Dat klinkt leuk maar betekent natuurlijk gewoon dat we er nog niet zijn. Iedereen leek even meer gefocused op wat er om het podium heen gebeurde dan erop. Lastig wel, maar niet onoverkoombaar. Repetities als deze zijn er ook om weer even allemaal de prioriteiten op een rijtje te krijgen. En ik weet gewoon dat iedereen met zoveel enthousiasme en plezier mee doet, dat er sowieso iets moois uit gaat komen.

De groep is echt top, want ondanks onze diversiteit in achtergrond waren we al snel één hechte club. De energie die samenbalt als wij met zijn negenen in een kleine ruimte staan is waarschijnlijk genoeg om half Almere te verlichten. Serieus fascinerend. Dat we nog maar een korte drie maanden hebben voor we alweer afscheid van elkaar nemen is eigenlijk vervelend, maar het feit dat we zo’n toffe voorstelling spelen, maakt dat afscheid bitterzoet.

Ik heb in ieder geval heel veel zin in de laatste maanden. We hebben een eigen stijl, een uniek script, een mega toffe regisseuse en een (al zeg ik het zelf) fantastisch getalenteerde groep acteurs. Kom maar op met die laatste maanden. We gaan shinen!

Micky Overman

Donderdag 13 januari 2011

Sinds twee weken hoor ik ook bij de subSuburbia groep. Allereerst wil ik zeggen hoe blij ik ben dat ik in deze groep mee mag spelen. Niet alleen vind ik het theaterstuk geweldig en de rollen die ik zal spelen, maar ook in de groep voelde ik me na 1 repetitie al helemaal op mijn plek. Wat een karakters bij elkaar! Het is bijna een opzichzelfstaand theaterstuk af en toe. Zeer vermakelijk. Ook de spellessen op zaterdag vlogen voorbij. De manier van lesgeven van Michiel bevalt erg goed. Hij is rustig, grappig en ik heb al superveel geleerd in nog maar twee lessen.

Afgelopen donderdag zijn we met de hele groep naar Den Haag afgereisd om daar in de schouwburg naar de doorloop van Faust 1 te kijken van het Nationale Toneel van regisseur Johan Doesburg. Een once-in-a-lifetime-opportunity natuurlijk! En trouwens, wat een eer. Gelukkig had ik de week ervoor gezien hoe wij het stuk zullen gaan doen (volgens velen uit de groep ging het superslecht, terwijl ik zelf met open mond en fascinatie heb zitten kijken), dus ik wist waar eventuele veranderingen en tegenstellingen in zouden zitten. Het theater zelf was prachtig. Bij binnenkomst werden we vriendelijk ontvangen door Lejo van de afdeling educatie, die zijn 25-jarig werkbestaan bij het Nationale Toneel had te vieren. Overal was het kleurig en vrolijk aangekleed. Nadat we een drankje hadden gedaan, kregen we van Lejo een rondleiding en uitleg over het theater en het toneelstuk. Toen ik in de zaal kwam viel mijn mond open. Wat een prachtige zaal! Dat was nou een echt theater. Een droom om ook eens te mogen spelen... Het stuk zelf begon met een lied, gezongen door vier engelen. Mijn inspiratie natuurlijk omdat ik zelf ook een engel word. Nu wil ik dus ook lichtjes in mijn haar! Ik was tijdens het stuk groot fan geworden van de duivel, gespeeld door Stefan de Walle. Wat een figuur. Geknipt voor de rol. Ik vond hem sympathiek en eng tegelijk. De scène in de hel is mij het meest bijgebleven omdat deze zo duister, maar ook erotisch was... plus de muziek die ik overigens zeer inspirerend vond. Al met al was ik onder de indruk van het hele stuk. Een knap staaltje acteerwerk! Al zeg ik het zelf...

Een indrukwekkende en leerzame avond die ik niet had willen missen. Wat is het leuk bij Suburbia!

Marjolijn Handcock

Donderdag 6 januari 2011

Na een heerlijke vakantie met kerstkransjes en oliebollen, hebben we vorige week donderdag de draad weer opgepakt. Het was weer een nuttige en leerzame repetitie.  We hadden voor de vakantie de opdracht gekregen om een rolbiografie te schrijven. Deze opdracht heeft bij velen van ons meer duidelijkheid gebracht. Het maken van een rolbiografie geeft je meer inzicht in het personage, je kunt beter begrijpen hoe het gedrag en de keuzes van je personage tot stand komen. Tijdens de repetities is het makkelijk om dit lijstje er af en toe weer even bij te pakken. 

Nadat iedereen zijn biografie had voorgedragen hebben we met elkaar opgewarmd door middel van een bewegingsoefening, eerst als jezelf daarna als je personage.  We hebben gewerkt aan de opening, de eerste scene van het stuk en daarna hebben we alle scènes waar we tot nu toe aan gewerkt hebben achter elkaar doorgespeeld. Dit was heel spannend en er waren heel wat “oh ja” momenten. Maar het ging niet slecht, het begin is er!

Diewertje Dir

Donderdag 4 november 2010

Na een week herfstvakantie kwamen we weer met ze allen bij elkaar. En vandaag was extra spannend! Want we zouden de rolverdeling  voor het stuk te horen krijgen! Zelf heb ik de titelrol van Faust gekregen. Daar ben ik heel erg blij mee. De rest van de rol verdeling is ook super tof geworden en we hebben een paar flink leuke maanden voor de boeg!

We hebben het stuk doorgelezen in de rollen. Hierdoor vielen al wat meer puzzelstukjes op hun plek. Daarna zijn we in een kring gaan zitten en moesten we in vogel vlucht het stuk vertellen in 2 tallen aan elkaar. Zo kwam het stuk beter in ons hoofd te zitten. We sloten af door het stuk vliegensvlug te spelen door middel van improvisatie. Elke scene mocht 1 minuut duren. We waren er in precies 25 minuten doorheen. We kregen huiswerk mee om scènes uit ons hoofd te leren en we gingen met een goed gevoel naar huis
Op naar de volgende week!

Bas van Klompenburg

Donderdag 29 oktober 2010

WE ZIJN BEGONNEN!!!

We zijn al een paar weken aan het repeteren. En wat ben ik blij. Wat een niveau! Op 23 september hebben we audities afgenomen en daaruit hebben we 9 getalenteerde jongeren geselecteerd. Stuk voor stuk talenten, zowel op spel als zanggebied.

We spelen dit jaar Goethe’s Faust! Een stuk met veel aansprekende thema’s, maar hier bij subSuburbia gaat het vooral om Fausts zoektocht naar geluk. Wat en vooral waar is het geluk? Faust wil zo graag gelukkig zijn; probeert het uit boeken te halen, bestudeert de bijbel, bestudeert alchemie, natuurkunde, filosofie. Maar hij kan het niet vinden. Steeds maar op zoek naar dat geluk. Naar het gevoel dat je de wereld begrijpt, dat alles op zijn plek valt. En dan is daar Mephisto, hij zegt dat hij Faust kan helpen met gelukkig zijn, als dat bereikt is, wil hij in ruil daarvoor zijn ziel. Faust gaat akkoord en verkoopt zo zijn ziel aan de duivel. Een zeer mooi verhaal waar we veel kanten mee uit kunnen.

In tegenstelling tot vorig jaar werken we met een vaste tekst, die ik bewerkt heb, en is er daarnaast uiteraard ruimte voor improvisatie. Ik verwacht dat het een dynamische, frisse, muzikale, komische en tragische voorstelling zal worden waar de energie vanaf spat.

Vanavond verdeel ik de rollen. Altijd een spannend moment. Niet iedereen kan de rol van zijn voorkeur krijgen. Daarnaast is het ook een leuk moment, want nu kunnen we echt aan scenes gaan werken.

Nieuwtjes:
Speellocatie is duidelijk!
Eind april gaan we spelen in Hommeles, de nieuwe theaterzaal van de ROC Kunst en Cultuur. De week voor de voorstelling zullen de bezoekende scholen een workshop krijgen van spelers uit het stuk.

De foto’s voor de site zijn gemaakt!
Binnenkort kunnen jullie kennismaken met: Bas, Diewertje, Sanne, Soraya, Erik, Lincy, Jela, Ramona en Micky.
Vanuit het repetitielokaal!

Regelmatig  zullen we je op de hoogte houden met een stukje over de repetities van Faust. Geschreven door een van de acteurs of door mij.

Ik heb er zin in!

Groetjes Esther