Interview Marie-Christine de Both

Na meer dan 25 voorstellingen van U bent mijn moeder is het tijd om Marie-Christine de Both eens uit te horen over de tournee.

Hoe bevalt de tour tot nu toe?
'Heel goed. De voorstelling is erg dankbaar om te spelen. Maar het is ook heel zwaar. Je speelt de voorstelling zo vaak achter elkaar dat je ervoor moet waken dat je nog weet wat je speelt en niet op de automatische piloot gaat. Maar het is wel één van de dankbaarste stukken die ik heb gespeeld.'

Je speelt de voorstelling alleen. Hoe is het om alleen op tour te zijn?
'Met collega's evalueer je per keer hoe de voorstelling ging en dat mis ik nu. Maar de regisseur, Albert Lubbers, komt regelmatig kijken. Hij is dan voor mij een soort sparringpartner.
Het voelt trouwens wel alsof ik met zijn tweeën op toneel sta. Ik krijg dat ook terug van het publiek, dat het lijkt alsof ze naar twee verschillende personen kijken.'

Wat was de meest bijzondere locatie om te spelen?
'Dat was Tiel, waar Joop Admiraal vandaan komt. Onderweg naar Tiel zag ik op de borden al plaatsen langskomen als Buren en Ophemert, waar ik het ook over heb in het stuk.
Na afloop van de voorstelling stond ik aan de bar met Albert te praten toen er een dame naar mij toekwam. Ze zei: “Wilt u even bij ons aan tafel komen zitten? Want mijn moeder was een bekende van de familie Admiraal.” Ik natuurlijk meteen naar haar toe. En daar zat een lieve oude dame die vroeger de huishoudster van de familie Admiraal was.
Ik was wel blij dat ik van tevoren niet wist dat ze in de zaal zat, want dan was ik stiknerveus geweest. Ik heb het natuurlijk in de voorstelling over mensen die echt bestaan hebben en die ze echt gekend heeft. Ze vond de voorstelling prachtig en ze zei: “Ze is het gewoon”. Ik schijn dezelfde stem te hebben als mevrouw Admiraal.
In Dronten ben ik later ook nog iemand tegengekomen die in Delft haar opleiding had gedaan en zuster Dolorosa had gekend. Heel bijzonder om mensen te ontmoeten die de personages in het stuk echt gekend hebben.'

Hoe zijn de reacties na afloop van de voorstelling?
'Zeer aangedaan en geëmotioneerd. Tegen het einde van de voorstelling hoor ik vaak een hoop gesnik in de zaal. Dat doet me wel wat. Dat is ook waarom je speelt, dat je mensen wilt raken. Ik vind het ook bijzonder dat het ook mensen raakt die zelf niet eens te maken hebben met dementie.'

In het stuk drink je veel pakjes chocomel en eet je bijna een hele chipolatapudding op. Hoe gaat het nu met de lijn?
Ze lacht hardop: 'Ik probeer mijn gewicht op pijl te houden, maar ik ben er niet heel erg mee bezig. De chipolatapudding komt me nu wel mijn neus uit, maar ja... het is onderdeel van de voorstelling, dus ik eet gewoon door.'

Wil je ook nog zien hoe Marie-Christine de Both een chipolatapudding verorberd? Kijk in de speellijst waar U bent mijn moeder de komende tijd nog te zien is.