– Waarom ben je betrokken bij de culturele sector?
Van jongs af aan kom ik in het theater en zal dat altijd blijven doen. Kunst en cultuur (en voor mij theater) helpen om los te komen van het alledaagse bestaan. Het stemt tot nadenken, je kunt geraakt worden door schoonheid, je kunt dubbel liggen van de lach en het is in de uitvoering écht. Ik heb bewondering voor mensen die zich op het podium durven geven.

– Wat is je meest indrukwekkende theaterervaring?
Dat was ‘The Woman in Black’, in de jaren ’90 gezien in Londen. Suspense op toneel en kippenvel in de zaal! Iets voor Suburbia? Verder ben ik een alleseter op theatergebied met een hang naar toneel. Je doet mij een groot plezier met De Mexicaanse Hond, Carver, Toneelgroep Amsterdam, Orkater en natuurlijk Suburbia. Van Suburbia vond ik ‘Fanny & Marius’ hilarisch, van ‘Kunst’ heb ik enorm genoten en ‘U bent mijn moeder’ raakte me. Kiezen is moeilijk, en dan heb ik nog maar een paar voorstellingen genoemd.

– Almere?
Almere is één van de grote steden in Nederland en heeft cultuur nodig. Met een zuinige overheid zullen instellingen nog meer dan voorheen verbinding met hun omgeving moeten maken, nu ook gericht op het verwerven van meer eigen middelen of het beperken van kosten. Theatergroep Suburbia is steeds belangrijker geworden voor Almere en moet die rol kunnen uitbouwen.

– Waarop verheug je je in de toekomst?
Vanaf 2012 ben ik betrokken bij de Vriendenvereniging van Theatergroep Suburbia. Ik verheug me erop Suburbia te kunnen helpen met versterken van het fundament onder haar bestaan: met meer Vrienden en meer middelen. Bij deze alvast een oproep: word Vriend van Suburbia!

– Waarom ben je betrokken bij de culturele sector?
Omdat ik het belangrijk vind om, nu ik met pensioen ben, voor de maatschappij en de bevolking van Almere iets te doen wat daardoor in stand gehouden kan worden. Zonder vrijwilligers zijn we nergens. En je krijgt weer nieuwe contacten met mensen, waardoor je op andere ideeën komt.

– Wat is je meest indrukwekkende theaterervaring?
Toen ik nog in Amsterdam woonde ging ik regelmatig naar het theater en dan vaak naar kleine bijzondere voorstellingen. In Almere heeft het even geduurd voordat ik mijn draai had gevonden. Via een folder in de bibliotheek kreeg ik Theatergroep Suburbia onder ogen en zo is het gekomen.
‘Blackbird’ vind ik het meest indrukwekkend. Dat gaf stof tot nadenken en de leus: pluk de dag en geniet van iedere minuut. Maar ook ‘U bent mijn moeder’ was een super voorstelling.

– Almere?
Almere heeft de tijd nodig om tot een echte stad uit te groeien. Ik heb af en toe nog steeds een dorpsgevoel, ondanks dat ik vlak bij het centrum woon. Er is hier zoveel natuur en cultuur. Voor velen is het een slaapstad en is er weinig te doen. Daar ben ik het niet mee eens. Er wordt veel georganiseerd, maar er komt maar een handje vol mensen. Ik verwacht dat we op den duur een bruisende natuur- en cultuurstad zijn. Met de hulp van vrijwilligers komen we een heel eind.

– Waarop verheug je je in de toekomst?
Dat we wederom een goede zomer zullen draaien met een goed stuk en eten vooraf voor het publiek op de boerderij. En dat we iets leuks voor de vrienden van Suburbia en de vrijwilligers organiseren, want die heb je nooit genoeg.